2 دیدگاه برای “دستور زبان فارسی”

  1. درودیکتابرشما
    باتوجه به این که ماایرانی هستیم امیدداریم ازکلمات وجملات عربی کمتراستفاده کنیم.درزندگی نامه شما ازگزهیچ گفته نشده وازبزرگان وروشنفکران اقوام خودچیزی بیان ننموده ایدکه اگرگفته شودخیلی بهتراست.پیروزباشید

  2. آقای علیرضا کریمی جزی
    با درود و سپاس ازتوجه و پیشنهادی که نسبت به تارنمای اینجانب ابراز داشته اید،در پاسخ تان باید بگویم ،واژه های عربی متداول در زبان فارسی که درنثر ونظم هزار و چند صد ساله ما به کارگرفته شده اند، وبزرگان ادب ایران زمین به کار برده اند، ازحیث تلفظ ومعنی با واژه های مورد استفاده اعراب مطابقت کامل ندارند، از این رو عربی به شمار نیامده ،از آنجا که برغنای زبان فارسی می افزایند، وگوینده را دربیان وانتقال مفاهیم ذهنی یاری رسان اند. دوری و پرهیز از به کار بردنشان که منجر به سستی و ضعف سخن میشود،جایزنیست!

    درمورد توصیه دومتان ، درتاریخ شفاهی خاندان برومند و برخی ازمقالات خود به مناسبت مقال و موضوع سخن از گز،سوابق تاریخی و بزرگانش یاد کرده ام. ولی در شرح احوال خود و زندگانی و سیر و سلوکم
    همواره سخن سخته و حکیمانه نظامی را از نظر دور نداشته ام.انجاکه می گوید:
    چون شیر به خود سپه شکن باش فرزندخصال خویشتن باش
    جایی که بزرگ بایدت بود فرزندی کس ندارت سود
    منوچهر برومند پاریس هفتم آبانماه نود و شش

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *