پیامی به ابوجهل

پیامی به ابوجهل ۱

زمن بگو به ابوجهل کاسبِ مکّار 

که ای مِهین مُخَبَّطِ بیهوده گویِ بد رفتار

مَخواه خَلقِ وزینی رود ز کشور خود

چو مانده است به جا از قتالِ استعمار

گذشت دوره ی تاریک زورِ بی منطق

مپوی راه زَبَر دستی ای گُسَسته مهار

نگر به دامنِ مامی که تشت پر خونست

به پیشِ چشم وی آن کودکانِ کشته قطار

نفیرِ ناله ی مظلومِ در بدر بشنو

که گشته خلقِ جهان از شنیدنش غمبار

بگوشِ صخره ی صَمّارسید بانگِ فغان

فغان ز گوش‌کرت باد و جهلِ بی زنهار

مساعی تو در ادبارِخلق جانفرساست

حذرزظلمِ مُضاعف کن وگریز از عار

مباش غرّه به نیرویِ دستِ خونریزت

که دیده چرخ و نگونسار کرده بس جبّار

عروس شعر “سها”جامه کن سیه در بر

دراین زمانه که جاهل شدست صدر کبار


اصفهان بیشه حبیب

بیست چهارم بهمن ماه هزاروچهارصد وسه 


۱: این سروده ناظر به اظهارات دونالد ترامپ است که بعد از آنکه ارتش اسرائیل نواحی مسکونی غزّه را طی بمبارانهای پی در پی به خرابه ای غیر قابل سکونت بدل کرد؛ می خواست مردم غزّه را به کشورهای عربی مجاور بفرستد.و سرزمینی که ازآن فلسطینیان بود؛ مرکز گردش گری جهانیان و منبع درآمد آمریکائیان کند.